Goed en Slecht nieuws.

Beste lezers,

Het laatst wat jullie van ons hebben gelezen was toen we nog in ...... Cambodja zaten. We zijn inmiddels al weer een stukje verder, in het zuiden van Thailand.

Na ons heftige utistapje naar de Killing Fields bij Phnom Penh hebben we de bus gepakt naar Kep, aan de kust. Ons eerste strand na 3 maanden! Dat was wel even heel erg lekker natuurlijk. We hadden een guesthouse gescoord dat wat verder van het strand lag (oké bijna veertig minuten lopen) maar wel lekker goedkoop was. En het zag er leuk uit; allemaal eenvoudige rieten hutjes op palen en een stukje lopen naar de koude douche en WC. Nade spinnen van het bed te hebben geplukt (die serieus echt véél te groot zijn hier!!) hebben we nog best redelijk op het dunne matje geslapen. En het personeel was er zo lief.... wel erg onderdanig ook, ze vielen nog net niet op hun knieën als we binnenkwamen. Verder hebben we het in Kep lekker rustig aan gedaan. We hebben een leuk echtpaar uit Amsterdam leren kennen en een paar keer met hun gegeten en zitten kletsen over ons koude kikkerlandje natuurlijk. En na we op een avond onze fles wodka al soldaat hadden gemaakt werden we door 3 Cambodjaanse jongens uitgenodigd om nog wat met hun te drinken, buiten bij het strand in de hangmat. Het werd erg gezellig (ze spraken misschien 3 woorden Engels) en de tweede fles was er ook vandoor. Daarna zijn we het strand op gewankeld en hebben de tent opgezet. Na 3 uurtjes slaap werden we natuurlijk de tent uitgebrand omdat het alweer licht was. Maar het was toch heerlijk om je bedje (of iets wat erop lijkt) uit te stappen en zo de warme zee in te springen.

Na Kep hebben we de bus gepakt naar Kampot, een halfuurtje rijden verderop. We hadden tickets gekocht maar zijn in de verkeerde bus gestapt haha. Het was een locale bus en ook nog 3x zo goedkoop natuurlijk. Maar na het uitstappen zijn we maar snel weggelopen want dubbel betalen voor een bus daar doen we niet aan. In Kampot hadden we bedacht om fietsen te huren en naar het Secret Lake te fietsen. Het meer bleek zó Secret dat we het dus nooit hebben gevonden. Maar we zijn wel dwars door de rijstvelden gefietst en dat was erg leuk. Verbaasde reacties van de locals daar die waarschijnlijk nooit een westerling daar hadden gezien. Iedereen lachen en zwaaien en keihard 'hello' roepen (ook al sta je een paar honderd meter verderop). Uiteindelijk toch een leuke dag gehad, zonder Secret Lake.

Vanuit Kampot zijn we naar Sihanoukville gereisd. Na twee uur wachten met te veel mensen in een minibusje gepropt maar we zijn zonder kleerscheuren aangekomen in Sihanoukville, een grote, toeristische stad aan zee. Gelukkig kwamen wij terecht op het meest rustige strand van de stad. Zo mooi! Een langgerekt wit strand met allemaal barretjes en guesthouses aan het water. Na wat zoeken (oeps alles bleek een beetje duurder dan verwacht) toch nog een leuk zolderkamertje gevonden voor een redelijke prijs. Daar hebben we een heerlijke paar dagen doorgebracht. Ook nog een nachtje in de tent geslapen in het kader van de bezuinigingen natuurlijk... Al stond er zoveel wind dat we bijna wegwaaiden. Toen we een keer 's nachts gingen zwemmen hebben we iets heel bijzonders meegemaakt. Eerder op de avond waren we terecht gekomen op een lokaal bedrijsfeestje aan het strand, wat erg grappig was. Er werd meteen bier in ons handen gedrukt en iedereen wilde met ons praten. Ook hebben we natuurlijk gedanst op de heftige Cambodjaanse muziek (gewoon wat stapjes voor en achteruit en wat creatief met je handen bewegen, piece of cake) en vervolgens op een dik feest met westerlingen beland waar het goed losging. Maar daarna tijdens het zwemmen... we zagen allemaal lichtjes in het water! Oké aardig wat gedronken maar het waren echte lichtjes, duizenden bij elkaar. Het leek net lichtgevend stof wat opwaaide als je met je armen en benen bewoog. Later hebben we het opgezocht en het bleken algen te zijn! Dat was echt heel vet.

Een paar dagen erna zijn we de stad ingegaan en hebben gezocht naar de goedkoopste bustickets naar Siem Reap. Dat ligt in het noordwesten van Cambodja, bij de tempels van Angkor Wat, het grootste tempelcomplex ter wereld. Sommige tempels liggen meer dan 40km bij elkaar vandaan! Daarom hebben we een ticket gekocht voor 3 dagen (en nog niet alles kunnen zien!) en met gehuurde fietsen de tempels bezocht. Ook hebben we de 'Tomb Raider' tempel gezien, uit de film natuurlijk. Die was vooral heel mooi omdat de tempel helemaal overwoekerd was door de natuur. Gigantische bomen van meer dan 300 jaar oud... Het enige jammere was natuurlijk dat het wemelde van de toeristen en iedereen er een sport van leek te maken net in het beeld van je camera te gaan staan. Hoort erbij natuurlijk; de tempels zijn wereldberoemd. Na de drie dagen hadden we heel veel gezien en een gigantische zadelpijn na al dat gefiets. Maar dat was het dubbel en dwars waard; het was zo indrukwekkend allemaal!

En na de tempels hebben we weer bustickets gekocht en Cambodja vaarwel gezegt. Jammer want we vonden het allebei een fantastisch land. Zo mooi, zoveel te zienen zúlke lieve mensen! We komen er zeker nog een keer terug (ja we krijgen het druk straks). En toen met de bus naar Bangkok! Zonder al te veel gedoe de grens over gegaan, visum hadden we immers al geregeld. En toen werden we 's middags gedropt bij Kaosan Road, een drukke straat in het centrum van Bangkok. Weer het nodige rondlopen voor een goedkope kamer en dat lukte ook aardig. Alleen was er geenstopcontact in de kamer te vinden, we hadden geen dekens en één handdoek. De eigenaresse was een beetje een chagrijn (zullen we terug naar Cambodja, daar was iedereen leuk...). Na2 dagen toch maar een andere kamer gezocht want wewaren het zat. En het belangrijkste..... Het Goede en Slechte nieuws, het is maarhoe je het bekijkt, en aan welke kant van de wereld je zit ;) In Bangkok hebben we onze tickets terug naar Nederland geboekt! Jaja mensen er is een Datum :) We vliegen op 29 maartvanaf Bangkok naar Amsterdam met een tussenstop in Kuala Lumpur.

Dat is net voordat ons visum voor Thailand afloopt en uiteraard... het geld raakt op. We hopen nog genoeg geld te hebben om deze anderhalve maand vante leven en dan is het echt afgelopen! Erg jammer dat er een einde komt aan het reizen en mooie dingen zien.... Maar aan de andere kant kijken we er toch ook erg naar uit om weer thuis te zijn en alle vrienden en familie te zien na al die tijd. Want we hebben jullie gemist ;) En daarnaast hebben we er allebei ook heel veel zin in om samen te gaan wonenin Amsterdam en samen verder te gaan. Vijf maanden iedere dag samen was toch wel een aardige test wat dat betreft ;)

Daarnaast hebben we ook nog wat moois gedaan. De poster van Ninamet het eiland en het prachtige witte strand ervoor was altijd al een onderwerp van dromen en fantasie, en het werd een beetje Ons Eiland. Eerst dachten we dat het op de Andaman Eilanden was (waar we uiteindelijk niet naartoe konden omdat het zo duur was om daar te komen) maar 2 weken geleden kwamen we erachter dat het eiland in Thailand ligt!! We hebben het gelocaliseerd natuurlijk, hebben de bus naar het zuiden gepakt, naar Krabi, en hebben daar een tour gedaan naar 4 eilanden, waaronder die van Ons. Eindelijk! Heel stoer, nu hebben we dezelfde poster maar dan met ons erop :)

Verder; zie foto's want het is onmogelijk met woorden te beschrijven hoe mooi het hier is!

Heel veel liefs van ons en, als alles goed gaat, tot in april!

N&E

In Cambodja!

Hey iedereen daar zijn we dan weer!

Eindelijk weer even achter internet zonder al te veel gedoe, dat is niet altijd even makkelijk hier... We zitten nu in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Maar, first things first ;)

In Luang Prabang waren we van plan te liften naar Vang Vieng, wat meer naar het zuiden. 's Ochtens zijn we met de tuktuk naar het zuidelijke busstation gegaan omdat dat aan de weg naar Vang Vieng lag. We zijn een stuk verder gelopen en langs de weg gaan staan. Na bijna een uur in de brandende hitte met het duimpje omhoog was er nog niemand gestopt... Wel was iedereen vrolijk aan het zwaaien naar ons haha maar het hele liften schenen ze niet helemaal te snappen ;) Na een uur stopte de bus voor ons en konden we na wat onderhandelen mee voor iets meer dan de helft van de normale prijs. Ook prima, toch?

Na een busrit van een uur of 6 dwars door de bergen op slechte wegen (als Laotianen wagenziek worden blijken ze dat heel luidruchtig te doen) kwamen we 's avonds aan in Vang Vieng. We wisten niet wat we meemaakten want het barstte er van de westerse toeristen! Ook waren er zoveel restaurantjes en, gelukkig, guesthouses. Toen we de tuktuk uitstapten die we samen met andere backpackers hadden gepakt vanaf het busstation, ziin we meteen bij het eerste guesthouse daarnaast gaan vragen of ze plaats hadden en uiteindelijk kostte die kamer ons 4 euro per nacht. En nog een eigen WC en badkamer ook, wat wil je nog meer :)

Vang Vieng is niet groot maar is aardig onderweg om het nieuwe Chersonissos van Azië te worden. Er zijn meer toeristen dan locals en het stikt er van de barretjes. Het ligt aan een zijarm van de Mekong en wat bijna iedereen er wel doet is: tubing! Gewoon in een grote opgeblazen binnenband de rivier afdrijven en vooral alle bars aan de rivier langs. Einddoel komt er eigenlijk op neer dat je zo lam mogelijk wordt en de meeste mensen komen niet verder dan de derde of vierde bar. Ook (of juist daarom natuurlijk) is het best gevaarlijk. Het water van de rivier stond nu niet hoog maar stroomde best snel waardoor je snel de rotsen raakt die je vaak helemaal niet ziet... Wij hebben de 'zuiptour' niet gedaan (geen zin om benen te breken en dan naar huis te moeten!) maar we hebben wel eebn andere tour gedaan.

's Ochtens zijn we met een busje opgehaald en naar een grote grot onder water gebracht. Daar zijn we met een tube het water ingegaan, en zo door de hele grot gedreven. Er was een touw opgehangen waar je je aan kon voorttrekken tot het einde en dan weer dezelfde weg terug. Toch nog 300 meter de grot in! En koud dat het was! Maar wel weer een leuke ervaring. Daarna hebben we de Elephant Cave bezocht, een andere grot die zo genoemd wordt omdat de vorm van de rotsen precies op een olifant lijkt, en daarom van religieus belang is voor de dorpelingen. Hierna zijn we in een kajak gestapt en hebben over de rivier gevaren. Dat was erg mooi... Het landschap in Vang Vieng is prachtig, midden in het karstgebergte met de rivier die daar doorheen slingert. We hebben wat gedronken in één van de 'tubingbars' (echt gekkenhuis daar!) en toen het laatste stuk gevaren tot het centrum, vanwaar we weer terug konden lopen naar ons guesthouse.

Een aantal dagen later hebben we de bus gepakt naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. Eigenlijk stond het niet echt op de planning om daar naartoe te gaan maar alle bussen gaan toch eerst via de hoofdstad. Dan maar twee daagjes blijven en gelijk weer door dachten we. Na die twee dagen hoorden we echter van mensen dat je daar heel makkelijk je visum voor Thailand en Cambodja kan halen. En een visum voor Thailand kon krijgen voor 2 maanden zonder al te veel gedoe, wat we nodig hebben :) Als je de Thaise grens binnenkomt over land krijg je een gratis visum, maar dit geldt maar voor 15 dagen en dat is natuurlijk niet genoeg voor ons! Dus de volgende dag, hup naar de Thaise ambassade om het visum aan te vragen. Het was er bizar druk,we waren er om 9 uur en hadden al 30 wachtenden voor ons! Alle formulieren ingevuld en toen we eindelijk aan de beurt waren werd ons zonder veel omhaal verteld dat we onze paspoorten de volgende middag om 16u konden ophalen. Erg relaxed, want tot nu toe hebben we steeds een week moeten wachten op visa... En toen we onze paspoorten weer hadden zijn we meteen de volgende dag naar de ambassade van Cambodja gelopen om ons laatste visum aan te vragen. Dit ging nog makkelijker, er was helemaal niemand en we konden onze paspoorten diezelfde middag weer ophalen! Het visum voor Cambodja hadden we ook aan de grens kunnen krijgen maar we hoorden van veel mensen dat ze 35 dollar of meer kwijt waren, omdat de grensposten nogal corrupt schijnen te zijn. Bij de ambassade hebben we slechts 20 dollar betaald :) Al met al, toch nog 6 dagen in de hoofdstad gezeten terwijl dat niet de bedoeling was (alles was weer een stukje duurder....). Maar diezelfde avond hebben we de sleeperbus gepakt naar de 4000 Eilanden. Dit is in het zuidelijkste puntje van Laos bij de grens met Cambodja, het stuk waar de Mekong op z'n breedst is. In het droge seizoen (nu dus) staat het water laag en zijn er allemaal eilanden in de rivier. Sommige groot en bewoond, andere erg klein en onbewoond. Na de lange busrit moesten we nog meer dan een uur in een minibus en daarna een stukje met de ferry naar Don Det, één van de grotere eilanden.

Na aankomst natuurlijk meteen op jacht naar het goedkoopste guesthouse en na een halfuurtje hadden we er één te pakken voor omgerekend 3 euro. Eigenlijk zijn het allemaal bungalows op het eiland. We hadden ook ons eigen rieten huisje op palen met buiten een WC en een douche met natuurlijk koud water. Prima, in die hitte! Don Det was erg leuk, erg laid back. Het eiland barstte van de jonge kinderen, kuikens, puppy's en kittens en kalfjes. Iedereen was er (net als in de rest van het land trouwens) erg lief, vriendelijk en goedlachs. Enige minpuntje is misschien; er is in de wijde omtrek geen pinautomaat te vinden. Gelukkig hadden wij redelijk wat meegenomen wat anders kom je in principe nog niet eens meer van het eiland af! Wel erg leuk was dat we meteen de eerste dag onze Chinese vriend Lee weer tegenkwamen, van wie we in Luang Prabang afscheid hadden genomen. Helaas ging hij wel de volgende dag weer weg maar toch was het leuk weer even bij te kletsen.

We hebben er fietsen gehuurd en zijn naar het eiland ernaast gefietst (eilanden bleken iets groter dan we hadden verwacht) om naar de grootste waterval van Zuidoost Azië te kijken. Ja, dat was zéker een grote waterval! :) Ook hebben we nog even gezwommen in de rivier. En de dag erna... de bus gepakt naar Phnom Penh!

Cambodja is ook een prachtig land. We zien wel dat het er een stuk armer is dan Laos... Maar de mensen hier zijn net zo vrolijk en vriendelijk. De eerste nacht hebben we hier voor 12 dollar geslapen , en toen we de volgende ochtend uit wilden checken om op zoek te gaan naar iets goedkopers, kwamen we erachter dat we konden afdingen haha dus nu slapen we voor 7 dollar met zn tweeën! Nice... De stad is echt een gekkenhuis, verschrikkelijk druk met scooters, fietsen, tuktuks en auto's als één grote mierenhoop door elkaar zonder regels. Ook is het erg vies, er ligt overal vuilnis en dat kan behoorlijk stinken. Gisteren hebben we op straat fried rice gegeten met rund, op de hoek van het 'restaurantje' stond een oude vuilcontainer waarin de arme koe aan het spit hing.... Eigenlijk was het nog goed te eten ook! Overal waar je hier trouwens zit te eten of rondloopt word je belaagt door bedelaars en mensen die prullen verkopen, wat wel even wennen is. Bedelaars zijn we overal tegengekomen maar niet zoveel bij elkaar... Vooral de kleine kindjes, is soms even slikken. Je betaalt hier trouwens in Amerikaanse Dollars, maar, lekker verwarrend, voor alle bedragen onder 1 dollar gebruiken ze Riel, hun eigen munteenheid. Bovendien krijg je hier geen dollars terug als wisselgeld, want die houden ze het liefst zelf. Aardig wat gereken bij elkaar....

Vandaag hebben we een stukje geschiedenis gedaan, niet echt leuk maar we vonden het wel belangrijk eigenlijk omdat er nog niet zo heel erg lang geleden verschrikkelijke dingen zijn gebeurd in Cambodja. We zijn met de tuktuk naar de Killing Fields gereden. Dit was vroeger een boomgaard die door de Khmer Rouge werd gebruikt om executies uit te voeren. Om een lang verhaal kort te maken heb ik hier een stukje van Wikipedia geplukt over de Killing Fields:

'Choeung Ek, ook wel de killing fields of velden des doods geheten, is een agrarisch gebied ongeveer 17 km ten zuiden van Phnom-Penh in een boomgaard. Gevangenen van Tuol Sleng werden hiernaartoe gebracht en omgebracht. Om kogels te sparen sloegen de Rode Khmer kinderen dood door ze tegen bomen aan te slingeren of bij ouderen door hun hoofden met de achterkant van geweren in te slaan. Ook doodbloeden werd veel toegepast. Minimaal 17.000 mensen zijn hier omgebracht tussen 1975 en 1979. Choeung Ek was slechts één van de vele killing fields (velden des doods) in Cambodja. In een monument, een witte toren met glazen ramen liggen veel schedels, gesorteerd naar kinderen/volwassenen en man/vrouw. Sommige graven zijn slechts half afgegraven en men kan de restanten van mensen en kleding erin zien liggen. Het wordt afgeraden om dit museum met jonge kinderen te bezoeken en ook door volwassen die snel geëmotioneerd zijn. Een bezoek aan deze velden en aan het Tuol Sleng Museum maakt vaak een zeer indringende indruk op mensen. Ieder jaar vindt er op 9 mei een herdenking plaats voor de slachtoffers.'

Inderdaad een bizarre ervaring om daar te zijn. Ten eerste de schedels en botten in het monument en de uitgegraven massagraven.... We waren er allebei stil van. Dat was een minder leuke ervaring maar wel heel heftig. En ik denk ook wel dat het goed is om iets over het land te weten en niet alleen als een kip zonder kop het land door te rennen en alleen de leuke en mooie dingen te bekijken.

Nou dames en heren, dat was het weer voor nu... Morgenochtend zitten we in de bus naar Kepp in het zuiden van Cambodja en zien we voor het eerstop onze reis de zee :)

Liefs van ons

Beste wensen vanuit de tropen!

Hallo iedereen daar zijn we dan weer....

Allereerst voor iedereen de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!! Veel geluk en succes iedereen (ook met het vervullen van de goede voornemens;))! We hopen dat iedereen een gezellige avond heeft gehad in NL.

Ons laatste bericht kwam uit Chengdu. De dag erna hebben we de bus gepakt naar Leshan, waar het volgens zeggen erg eenvoudig is om het visum voor China te verlengen. Uiteindelijk was dit niet eens nodig geweest (zonde!!) maar hier komen we nog op terug. Omdat er in Leshan geen hostels zijn zaten we gedwongen in een goed hotel. Was voor de verandering natuurlijk ook wel heel erg lekker; eindelijk een eigen kamer en een zacht bed en een heerlijke hete douche. Na het inchecken meteen naar het PSB office gerend om de visa te verlengen. Na het invullen van alle formulieren en het inleveren van de paspoorten werd ons verteld dat we die de volgende dag om 16u weer konden ophalen, en daarna weer terug naar Chengdu. Volgende dag om afgesproken tijd kregen we echter het nare bericht dat het een dag langer zou duren omdat... de visa papieren op waren! Iemand van het kantoor was naar Chengdu om nieuwe te halen.... OK... Dus nog een extra nacht in het hotel wat erg jammer was van het budget natuurlijk. Maar uiteindelijk konden we de visa ophalen en terug naar Chengdu. Daar hebben we meteen tickets gekocht voor de trein de volgende dag naar Kunming in het zuiden van China. Lukte eerst niet eens omdat de man van het ticketoffice totaal niet behulpzaam was ondanks dat we een briefje in het Chinees hadden waar alles op stond. Toen hebben we maar een Chinees van ons hostel meegesleurd om de kaartjes voor ons te kopen :)

En de volgende dag, once more, in de trein voor zo'n 20 uur. Jaja we brengen wat uurtjes door in treinen... We raken er wel een beetje aan gewend, maar het blijft een lange zit (of lig eigenlijk). In Kunming werden we opgehaald door iemand voor het hostel dat we al geboekt hadden, dus gelukkig niet hoeven zoeken in een nieuwe grote stad. Het plan was om Kerst en Oud en Nieuw te vieren in Kunming dus we hadden geboekt voor 8 nachten. Onze Kerst was eigenlijk niet heel spectaculair, geen overvloedig kerstmaal maar... noedels again! Die komen echt onze neus uit ondertussen maarja het is wel goedkoop... Je moet er wat voor over hebben ;) Op het plein bij het hostel was het wel gekkenhuis, iedereen was elkaar aan het onderspuiten met spuitbussen met van dat schuim, iedereen zat helemaal onder. Dat was wel erg vet om te zien vanaf het mooie dakterras van ons hostel. En we hadden zelfs nog een fles wodka bemachtigd! Echt een prestatie want dat kennen ze dus helemaal niet in China (sukkels). Daarna was het plan natuurlijk om daar ook Oud en Nieuw te vieren maar... om eerlijk te zijn hadden we het eigenlijk een beetje gehad met China. Kunming was voor ons weer een grote Chinese stad en er was niet zo heel veel te beleven. Bovendien was de communicatie best een probleem; bijna niemand spreekt Engels en met handen en voetenwerk kwamen we meestal ook niet veel verder want het lijkt ze allemaal niets te interesseren. Dat is best vermoeiend na een paar weken en eigenlijk hadden we er genoeg van. Toch zijn we van plan nog een keer naar China terug te keren omdat er een heleboel mooie dingen zijn die we nu niet gezien hebben, ook vooral met het oog op het budget want sightseeing in China kost klauwen met geld :(

Dus twee dagen voor Oud en Nieuw hebben we de knoop doorgehakt en bustickets gekocht naar Luang Prabang in Laos! Het weer speelde natuurlijk ook een grote rol want eigenlijk konden we niet wachten tot we eindelijk de kou achter ons konden laten. Eerst nog snel naar het postkantoor in Kunming gerend om de winterkleding naar huis te sturen, heerlijk! En daarna in de slaapbus naar Laos, alweer een goede 26 uur. Tijdens de stops onderweg konden we al goed het verschil in temperatuur merken, en dat gaf alvast een goed gevoel. Eindelijk, 's avonds om 20.00, kwamen we dan aan in Luang Prabang! Het was nog zo'n 25 graden. Samen met de Chinese jongen Lee die we in Kunming hadden ontmoet hebben we een tuktuk naar het centrum genomen. Toen we daar aankwamen voelde het pas echt als een heerlijke vakantie! Heel veel westerse toeristen (mensen spreken weer Engels!), palmbomen, prachtige tempels en vrolijke mensen. Bovendien barst het hier van de guesthouses, dus geen probleem om een slaapplaats te vinden. Hostels hebben ze hier niet veel, maar we betalen nu 1 euro meer dan wanneer we in een slaapzaal zouden slapen, en nu hebben we onze eigen double room met badkamer.

De eerste dag in de stad hebben we heerlijk wat rondgelopen en gegeten (je kan hier gewoon fantastisch eten, ze hebben Franse baguettes en heerlijke fried rice met vlees en groenten, echt welkom na een paar weken noedels, noedels en noedels), van het weer genoten en natuurlijk rode schouders gekregen in de felle zon want zonnebrand hadden we nog niet kunnen scoren, heel handig. Ook hebben we gelijk gekeken voor de verschillende tours die je hier kunt doen. We hebben meteen een briljante tour geboekt voor de volgende dag, naar een grot vol oude budha's, een grote waterval en.... olifanten!

Dat was natuurlijk een van de beste dagen tot nu toe. We werden om 9 uur 's ochtends opgehaald bij ons guesthouse en in een minubusje gepropt met 6 andere mensen die ook de tour deden. Eerst zijn we naar 'the Whisky village' gereden, waar ze de echte Laotiaanse whisky maken. Ze verkopen er flessen met sterke drank met daarin allerlei beesten: slangen, schorpioenen en duizendpoten. Daarna zijn we doorgereden naar het Olifantenkamp waar we voor het eerst de dieren zagen. We kregen zo'n 20 minuten om op de dieren te rijden, twee mensen op het bankje op de rug van de olifant en iemand ervoor, op z'n nek. Helaas gingen we niet dwars door de jungle met de dieren maar toch was het een briljante ervaring. Daarna mochten we met de olifant zwemmen en dat was echt geweldig! Eerst naar beneden naar het water de steile helling af (best lastig om dan nog op z'n rug te blijven zitten zonder bankje!) en daarna de Mekong in. Het water was zo diep dat de olifant er kon staan. Na wat schreeuwen en aanmoediging van de jongen die bij ons bleef, begon hij heel hard met z'n kop te schudden en probeerde ons eraf te gooien. wat hem aardig lukte moet gezegd worden. Dit was wel één van de leukste momenten van de dag, een geweldige ervaring.

Daarna een heerlijke lunch gekregen, met sticky rice, groenten en vlees. Vervolgens zijn we met de longtailboot naar de overkant van de rivier gevaren, naar de grot vol met oude budha's. Een gigantische grot met zo'n 4000 budha's die voor een aantal eeuwen vergeten was, en pas in 2004 is herontdekt. Heel mooi, ook de rotsen die recht naar beneden lopen, alleen jammer van de vele toeristen maar daar kan je natuurlijk niet omheen. Zijn we zelf natuurlijk ook goed in tegenwoordig :)

Na de mooie grot zijn we weer in de auto gestapt en hebben een heel stuk gereden naar de waterval van Tat Kuang Siten zuiden van Luang Prabang. Deze is 25m hoog en ligt midden in de jungle. We vonden het echt adembenemend.... Het water was verschrikkelijk mooi van kleur. Je kon er ook zwemmen en van de rotsen springen. Er was zelfs een Tarzantouw aan een boom :) Bekijk de foto's want eigenlijk zijn woorden niet genoeg; een paradijs op aarde.

Terug in Luang Prabang was het natuurlijk tijd voor een geweldige avond; Oud en Nieuw. Samen met drie Chinezen en een Spaanse oudere man hebben we eerst gezellig wat gedronken op een terrasje, en we hebben ook de papieren lantaarns gekocht , je steekt de lont aan en door de warmte van het vuur gaan ze de lucht in. Een heel mooi gezicht want de lucht was er vol van. En om twaalf uur werd er natuurlijk vuurwerk afgestoken en daarna barste het feest los. Er werd muziek gedraaid op het plein en iedereen was in een topstemming dus er werd goed gedanst. De avond ging door tot 4 uur. Een heerlijk begin van het nieuwe jaar.

Vandaag natuurlijk niet veel productiefs gedaan, lekker uitgeslapen en naar het srandje bij de Mekong geweest. Morgen willen we fietsen huren en een aantal tempels hier gaan bezoeken, en de dag daarna verder reizen naar Vang Vieng, we gaan proberen te liften...

Al met al; we vinden het hier heerlijk! Als jullie ons niet meer terug zien weten jullie ons te vinden :) Hoop dat we nog een beetje op internet kunnen hierna om jullie op de hoogte te houden, want we weten eigenlijk niet hoe dat zit in de rest van het land...

Heel veel liefs van ons!

Van Beijing via Xi'an naar Chengdu

Ja ja,

Daar zijn we weer een tijdje weg geweest maar kunnen zonder veel gedoe weer even achter internet. Dat schijnt hier in China soms toch nog aardig tegen te vallen. Bij elk hostel staat dat je gratis Wifi hebt maar dat valt toch soms zwaar tegen. Het doet het dan wel maar als je een pagina wil laden dan moet je +/- een half uur wachten.. Best leuk als je nog even snel op internet moet.....

Van Beijing met de trein naar Xi'an, 14 uur in de trein zitten. Best leuk als je denkt dat je lekker kan gaan zitten op een hard seat (ik hoor je al denken dat zit vast lekker). Nou moet je vertellen het is bijna de goedkoopste manier om te reizen in China. Denk dat je met zo'n100 man in een wagon zit 4 links en 5 rechts maar nu komt het de Chinezen zijn op straat al te vies voor woorden . Ze legen hun neus en rochelen en spugen om de 10 min. Na ga maar na dat er zo'n 14 milj. mensen inBeijing wonen dus hoe vaak je daar mee wordt geconfronteerd als jeeen rondje gaat lopen...... 14 milj keer dus en het mooist van alles is dat vrouw lief het net zo goed en hard mee doet. Dat even kwijt weer terug naar de treinreis. Er is ook nog een goedkopere manier om de trein te nemen gewoon een kaartje kopen maar dan heb je geen zitplaats, Hu ja dan mag je wel mee maar mag je nerges zitten dus voor zo lang het duurt moet je gaan staan, hangen of liggen waar je kan of in het Chinees gezegd waar je wil... Nina en ik zaten dit keer niet naast elkaar zij zat een stoel acher mij lekker alleen op een stoel en ik zat met 4 Chinezen op schoot best lekker als je maar met een kont (dat kleine kontje)op je stoel kan zitten omdat mevrouwnaast je licht te slapen en niet echt mee werkt als je dicht tegen haar aan kruipt omdat je er bijna van af valt.. Best leuk die Chinezen..... Maar stel je even voor hoe ranzig die mensen zijn op straat en hoe het er na een half uur moet uitzien in de trein....Na als je niet hoeft te reizen met de trein in China doe het dan niet of gaaaaaa dan in de twee de klas hard sleaper dat is trouwens prima te doen....

14 uur later en niet geslapen aankomen in Xi'an met z'n allen het station uit gezellig. Na 20 taxichauffeurs van je afgeslagen te hebbn die wisten waar je naar toe moest voor een prima prijs zo'n 100 yuan ga je met de bus en dat kost 1.. Komen we aan in een prachtig hostel (hebben alleen helemaal geen foto's van Xi'an) Heerlijk gedoucht en even lekker geslapen te hebben zijn we rond gaan lopen best gezellig en mooi. Niet heel veel kunnen doen omdat we da laatste dag in Beijing nog naar The Great Wall of China zijn geweest en Great is ie zeker, even daar over.

We zijn s'ochtends naar een busstation gegaan in Beijing. Daar aan gekomen werden we aangevlogen door een vrouwtje die ons vertelde dat de bus niet meer reed envoor ons de beste en mooiste aanbieding had om vanaf daar naar de Great Wall te gaan. We zouden dan met haar eerst met de bus naar een stadje wat daar dicht bij ligt gaan en dan met een busje naar de Great Wall gaan koste 200 yuan na dat was een mooie deal toch????? Na wij keken elkaar aan en dachten dit gaat hem niet worden er moet ook een andere manier zijn om daar te komen.. Na een half uur rond vragen en kijken (nog steeds met dat zelfde vrouwtje aan je kontje geplakt) zagen we een gozer in de reis staan voor een bus. Het was een Engelsman eindelijk iemand waar we mee kunnen praten. Hij ging naar het zelfde stadje en zei ga maar mee dan nemen jullie vanaf daar een taxi naar The Great Wall.. Zo gezecht zo gedaan.. Daar aangekomen kost het een Godsvermogen om met de gondel naar boven te gaan en nog is om binnen te komen en dan heb je nog niks. Dus wij naar binnen maar dan helemaal naar boven lopen en dan nog is de hele muur over die dag hebben we zo'n 1000 streden gezien en op het eind ook gevoeld zo erg dat we op het einde niet meer in staat waren om nog zonder knikkende knieën naar beneden te lopen. Maar een ding is zeker als je in China bent ga naar de Great Wall want het is echt de moeite waard...... Een van degeweldigste dingen die ik heb gezien....

Met het gevolg dat we dusdrie dagenniet hebben kunnenlopen van de spierpijn dus niet veel gedaan in Xi'an. Daar in het hostel zijn we een paar studenten tegen gekomen die na hun studiereis nog een paar weken doorgingen reizen. Daar zijn we toen mee uit gegaanin eenClub prachtige Club werd lekker gedraaid wel duur maar mooi en goed verzorgd. Daar met Chinezen een fles whisky weg gedronken en tot het einde gebleven...... Dat was misschien niet helemaal een goed idee bleek achteraf ..... Daar laten we het nu bij voor nu.....

Treinreis naar Chengdu voor de verandering is met de tweede klas Hard sleaper...... dat ging prima en nu zijn we hier en gaan morgen naar Leshan ons visum verlengen.... Zijn vandaag naar het Panda Breeding Centre geweest. Was leuk......

Dat was hem voor nu.

Tot de volgende keer maar weer...............

Liefs N&E

We're in Beijing!

Hallo lieve mensen!

Allemaal een leuke pakjesavond gehad? Hebben wij natuurlijk compleet gemist, we kwamen er gisteravond pas achter dat het 5 december was :)

Ondertussen hebben we Mongolië verlaten. We wilden nog wel meer doen en zien in het land maar daar is het gewoon de tijd niet voor. We hadden bijvoorbeeld nog op kamelen willen rijden maar er was ons verteld dat het gewoon te koud is voor die beesten ;) Dus zijn we maar uit gaan zoeken hoe we het best (en vooral het goedkoopst natuurlijk) op weg moesten naar Beijing! Dit bleek nog een verhaal apart... Er ging wel een directe trein vanaf Ulan Bator maar die was erg duur omdat er geen 3e klas was. We hadden gehoord dat de goedkoopste manier was om met de trein naar de grens te gaan, daar een lift regelen om de grens over te komen (lopend mag je de grens niet over...) en vervolgens weer met de bus of de trein naar Beijing. Hhhmm... Ingewikkeld allemaal. Twee andere jongens uit ons hostel hadden al voor heel weinig geld (omgerekend 6 euro!) treinkaartjes naar de grens gescoord, dus wij zijn natuurlijk meteen naar het station gerend en gelukkig hadden ze nog kaarten voor die trein :) Samen met een oudere man uit Koeweit die we ook kenden van het hostel werd het nog een gezellige treinrit. De eerste fles wodka was op binnen no time en toen zijn we maar verder gegaan in het restaurant van de trein, totdat we eruit getrapt werden. Zo vliegt een treinrit van 15 uur voorbij ;)

Eenmaal bij de grens aangekomen bleek het echt een gekkenhuis.... Gelukkig hadden we in de trein een jongen uit Mongolië leren kennen die ook naar Beijing moest en het allemaal vaker had gedaan. Met zn 6en + alle tassen hebben we ons in twee taxi's gewurmd en na een rit van 3 minuten zijn we met zn allen in een jeep gepropt. Ondertussen was iedereen aan het rennen en schreeuwen want hoe eerder je bij de grens aankomt, hoe minder lang je hoeft te wachten. Gelukkig zat er een vrouw aan het stuur die een echte wegpirate bleek te zijn dus hoefden we niet al te lang te wachten (we hebben het nog nooit zó koud gehad, zelfs niet bij -24 in Ulan Bator!). Na alle formaliteiten bij de grens werden we 2 uur later afgezet bij het busstation in het kleine stadje vlakbij, in China! Jaja :) Daar hebben we kaartjes gekocht voor de slaapbus (ja echt een slaapbus; gewoon allemaal kleine bedjes in 3 rijen naar elkaar gepropt, best briljant) naar Beijing voor een paar uur later. In de tussentijd hadden we met zn allen besloten om wat te gaan eten. In een restaurant hebben we Hot Pot gegeten, wat echt verschrikkelijk lekker was! Je kiest een soep, die op een brander wordt gezet, en je kiest het soort noedels, vlees en groente, die je zelf kookt in de soep. Hhhmm echt heerlijk was het.

En toen met zn allen de slaapbus in, waar je eigenlijk prima in kon slapen. Zelfs Erik terwijl de bedjes natuurlijk op Chinezenformaat waren :P We zouden rond 6 uur 's ochtends in Beijing aankomen maar we waren er al een paar uur eerder, gelukkig mocht iedereen nog verder slapen in de bus. Na een vies ontbijt bij de Chinese Mac, hebben we de metro gepakt naar het hostel. Een heel gezellig hostel, Kieran en Jonas die we kenden uit Ulan Bator hadden het geboekt. Wij hadden een nog goedkoper hostel gevonden maar we besloten twee nachten daar te slapen omdat het er zo gezellig was. Daarna zijn we verhuist en nu slapen we voor 2 euro per nacht :)

Beijing is geweldig! Toen we hier aankwamen hadden we echt een vakantiegevoel; er is veel groen in de stad, de mensen zijn vriendelijk en de temperaturen overdag zijn gewoon boven nul! Dat was een tijdje geleden voor ons... Op iedere straathoek kan je voor heel weinig geld heerlijk eten halen. We zijn al naar de Temple of Heaven geweest, en natuurlijk naar de Forbidden City. Dat was echt heel indukwekkend allemaal. En een Chinese student heeft mijn naam in Chinese karakters geschreven :) Wat wel echt bizar is hier, is de smog. Zelfs op een mooie dag met zon lijkt het hier mistig, en je kan soms niet verder kijken dan 400 m...

Vandaag gaan we lekker al onze was laten doen, dat is hier echt heel goedkoop, en we willen ook nog fietsen huren om naar het Summer Palace en het Olympisch Stadion te fietsen. Genoeg te doen! Eigenlijk waren we van plan om hier werk te zoeken, English teachers zijn hier erg gewild. Het probleem is echter dat we een visum voor slechts 30 dagen hebben gekregen en dit willen we nog verlengen. In de grote steden is dit een heel gedoe, je hebt bijvoorbeeld een Chinsese bankrekening nodig met minimaal 20.000 yuan, en dat bedrag moet vastgezet worden voor een maand. Na een hoop zoeken op internet hebben we een stadje in het zuiden gevonden waar ze niet zo streng zijn, dus daar gaan we naartoe om het te verlengen. Hopen dat het allemaal goed komt...

So far onze avonturen in China! Hoe gaat het in Nederland? Denken jullie al dat jullie het koud hebben..? :P

Veel liefs van ons!

Ons weekje Mongolië

Hey lieve mensen daar zijn we dan weer, nog steeds vanuit Ulan-Bator. En ondertussen hebben we al een heleboel leuke en mooie dingen gezien in Mongolië. En eigenlijk hadden we nog wel meer willen reizen binnen het land, maar we hebben onze visa voor China enwe willen zo snel mogelijk de grens over. Stiekem zijn we eigenlijk van plan om 's zomers nog eens terug te keren naar Mongolië omdat je dan veel meer van het land kunt zien...

Deze week hebben we een kleine tour gedaan van 2 dagen naar de Sacred Mountain, ten zuiden van Ulan-Bator. Samen met een ander Nederlands meisje, Erica, hebben we een auto met chauffeur gehuurd en dinsdag zijn we vertrokken richting de steppe. De rit opzich was al een heel avontuur; er zijn geen verharde wegen en er lag een halve meter sneeuw, dus we hebben alle hoeken van de auto gezien :P Het landschap wat we onderweg zagen was echt heel erg mooi... steppe en dan ineens weer bergen in het verder vlakke landschap. We hadden gehoord dat er vroeger een zee is geweest en dat het landschap daarom zo bijzonder is. Na een rit vanbijna 7 uur (de eigenaresvan ons hostel had ons gezegd dat het 4 uurtjes rijden was, maargoed...) kwamen we aan bij de berg waar ook de ger van de Mongoolse familie stond waar we zouden overnachten. Gelukkig kregen we wel een lunch tussen de middag, natuurlijk traditioneel Mongools eten; de stukken geit lagen in de achtertuin... En Mongoolse thee, heet water met melk en zout. Was best lekker eigenlijk, als je er eenmaal een beetje aan gewend bent.

's Avonds hebben we heerlijk gegeten bij de Nomadenfamilie en het was echt een hele leuke ervaring om in zo'n tent te slapen. Voor het donker werd het vee binnengehaald, en daarna hebben we rijst gegeten met natuurlijk geitenvlees. 's Nachts werd het heel erg koud in de ger omdat het vuur, wat de verwarming is maar ook het fornuis, dan uit is. Gelukkig lagen we onder een dikke berg dekens dus dat zat wel goed :) Het was erg mooi om te zien hoe de nomaden leven, zonder douche en verder bijna alle producten van het vee dat ze houden. Wel grappig dat ze dan weer wel een kleine TV hadden, op zonne-energie :P De volgende dag hebben we een stuk gewandeld, we wilden eigenlijk rond de berg lopen maar die bleek toch een stukje groter dan verwacht en we moesten natuurlijk op tijd terug zijn voor de Mongoolse lunch. Eat, eat! zeggen ze dan terwijl je helemaal wordt volgepropt..... En daarna weer het hele stuk teruggereden naar de stad :)

We hebben hier een briljante Mongoolse fastfood ontdekt! Het is er echt heel lekker en nog goedkoper dan wanneer we zelf naar de supermarkt gaan en eten maken (low budget!). Ook zijn we naar een klooster geweest net een stukje buiten de stad. We hadden geluk want toen we er aankwamen waren de monniken net bezig met het gebed voor het avondmaal. Dat was heel indrukwekkend om te zien...

En ondertussen zijn we ook al wezen stappen in Mongolië haha :) Samen met John, een jongen uit Londen, zijn we naar een Mongoolse club geweest waar een band speelde en een dj draaide. Prima naar onze zin gehad natuurlijk; drankjes kostten niks en de sfeer was top! Was hartstikke gezellig tussen al die Mongolen, hadden we niet verwacht.

En vandaag hebben we onze visa voor China opgehaald! Ook nog een verhaal apart.... Je kunt bij de Chinese ambassade hier alleen maar met dollars betalen, dus vanmorgen zijn we gaan pinnen en hebben vervolgens het geld voor dollars gewisseld bij een wisselkantoor. En toen we daar vrolijk mee wilden betalen bij de ambassade werd ons biljet van 50 dollar geweigerd, omdat ze alleen biljetten van na 1996aannemen... Dus wij weer naar buiten gerend terug naar het wisselkantoor wat toch ook weer een halfuur lopen was :S En het onderweg ook nog bij twee banken geprobeerd maar die wilden het biljet ook niet aannemen! Uiteindelijk na veel geren en gedoe kwamen we weer aanbij de ambassade. En die was toen dicht...kut! En morgen ook de hele dag gesloten terwijl we morgenmiddag met de trein naar de grens met China gaan. Gelukkig, na een beetje gestress natuurlijk, ging ineens de deur open en konden we eindelijk betalen en onze paspoorten weer meenemen...

Jaja wat een adventures weer.... maar het is gelukt, derde visum is binnen! Morgen met de trein naar de grens en dan waarschijnlijk liftend de grens over. We'll see.....

Liefs Nina en Erik!

Mongolië... -24!

Hallo iedereen!

We hebben er inmiddels weer heel wat avontuurtjes op zitten sinds vorige week.... Vanuit Irkutsk hebben we de Marshrutka (soort minibusje) genomen naar Listvyanka bij het Baikalmeer. Het was maar een uurtje rijden, heel mooi door de bossen van Siberië! Toen we daar aankwamen hadden we het onwijs koud :P We zijn meteen op weg gegaan naar het hostel dat we hadden opgezocht en dat ons was aangeraden door de eigenaar van ons hostel in Irkutsk. Toen we eenmaal in die straat liepen zagen we op heel veel deuren van huizen bordjes staan met de tekst dat er kamers te huur waren. Dus wij natuurlijk aankloppen bij een aantal deuren (een bel kennen ze hier in het algemeen niet, heel handig) en er werd nergens opengedaan. Toen we verderliepen ging er aan de andere kant van het weggetje een deur open en stond een ouder vrouwtje naar ons te roepen. Haar naam was Galina en we hebben bij haar de nacht doorgebracht. Ze had een eenvoudige kamer met 2 bedden voor ons, de WC was een houten hutje met gat in de vloer bovenop de berg maar... ze had wel een èchte Russische banja!!

Overdag zijn we in Listvyanka naar de kleine markt gegaan en daar hebben we vers gerookte Omul vis gekocht, die we heerlijk in de vrieskou aan de oever van het Baikalmeer hebben opgegeten. Deze vis komt alleen voor in het Baikalmeer en verder nergens ter wereld... en hij was ook nog eens superlekker! Zelfs Erik heeft de helft op! Hij heeft ook nog geprobeerd een oogje te eten van het arme beestje (de Russen eten ze ook met huid en haar, van kop tot staart) maar dit bleek toch echt te ranzig....Daarna kwamen we in een klein cafeetje terecht omdat alle winkels 's middags dicht waren en we sigaretten nodig hadden (you know us...) en daar hebben we drie Russen leren kennen, een schoonheidsspecialiste uit Moskou en twee gasten uit Vladivostok die op krab visten op de grote schepen die je ook op TV ziet. Werd erg gezellig natuurlijk, we bleven maar proosten op alles wat los en vast zit, en we zijn zelfs uitgenodigd om bij hun te komen barbequeën. Hadden we uiteindelijk niet eens tijd voor want we zouden nog in de banja gaan... De Russische banja is een soort privé sauna zou je kunnen zeggen, veel Russen hebben er één in de tuin of bij hun buitenhuis. Het is een houten huisje waar een vuur in wordt gestookt waar je water op gooit zodat het gaat stomen. En dan zijn er natuurlijk ook nog de bosjes met berkentakken waar je elkaar mee moet slaan :) Het was echt heerlijk en we hebben het wel 6 uur volgehouden... Officieel is het natuurlijk de bedoeling dat je na ieder halfuur in de hitte eventjes door de sneeuw gaat rollen. Ging ons net iets te ver, zelfs met de wodka erbij :)

De volgende dag (na een heerlijk Russisch ontbijt van Galina dat eigenlijk veel te zwaar was na al die wodka van de avond ervoor) zijn we weer terug gegaan naar Irkutsk, om ons visum voor Mongolië op te halen en treinkaartjes te kopen naar Ulan Ude. We hebben de goedkoopste klasse kunnen boeken maar dat doen we nooit meer haha. Ruim 8 uur in de nachttrein en geen oog dichtgedaan.... Eenmaal in Ulan Ude kwamen we aan bij ons hostel en kregen een warm welkom van de lieve Svetlana die geen woord Engels sprak. Daar hebben we meteen kaartjes gekocht voor de bus naar Ulan Bator, de hoofdstad van Mongolië. We hebben besloten meteen door te gaan omdat Rusland toch erg duur is gebleken, zelfs buiten de grote steden... Wel jammer maar we hebben de keuze gemaakt omdat we voor hetzelfde geld 3x zolang in Mongolië en China kunnen overleven :)

En nu zitten we dan in een gezellig hostel in het centrum van Ulan Bator! En inderdaad, we betalen hier 4,50 per persoon om te overnachten en we krijgen ook nog ontbijt. Een heel verschil met Rusland waar dat niet lukte voor minder dan 15,-. We hebben een busrit van 12 uur achter de rug, die erg meeviel omdat het uitzicht vanuit de bus zo mooi was... Mongolië heeft een heel verlaten landschap maar het is onwijs mooi. En koud; vanavond -24 en als we de verhalen mogen geloven wordt het morgen rond de -30!! We zullen zien.... En we houden jullie op de hoogte als onze vingers er niet zijn afgevroren in de tussentijd ;)

Liefs Nina & Erik

Irkutsk

Hallo iedereen daar zijn we weer! Veel gebeurd in de tussentijd en we zitten inmiddels alweer in Irkutsk bij de grens met Mongolië.

In Nizhny Novgorod hebben we besloten om het liften toch maar eens te gaan proberen.... We hebben de bus gepakt naar een klein plaatsje net buiten de stad en toen zijn we in de kou langs de weg gaan staan. Heel raar gevoel om daar zo tussen het verkeer te staan met je duim omhoog ;) Maar... nog geen 10 minuten verder stopte er een auto en we konden gelijk meerijden! Viel echt heel erg mee, we zaten er allebei van te kijken. De chaffeur was een vriendelijke Rus die natuurlijk geen woord Engels sprak, dus dit was weer een goeie oefening :) Beetje jammer was alleen dat we ons de avond ervoor klem hadden gezopen aan de wodka en dus met een behoorlijke kater in de gammele auto zaten. Echt Russian style :P Wel was het gebied waar we doorheen reden erg mooi. De beste man bood ons nog mierzoete koekjes en drinken aan en hij bracht ons wel 200km verder! Toen stonden we aan het eind van de middag in een klein dorpje (nog steeds geen idee hoe het heette) aan de rand van de weg en hebben we in een motel geslapen. We kregen een warm onthaal van een dronken Rus die buiten stond en ons chocola gaf en erop stond dat we whisky met hem dronken. Nadat Erik twee slokjes had gemanaged, stapte hij ladderzat in zn auto en reed weg haha.

De volgende dag weer vroeg opgestaan om te liften. Na 3 auto's die allemaal niet de goede kant opgingen was het raak. Dikke BMW nog wel! Erg netjes al zeggen we het zelf :) De bestuurder was een man uit Kazachstan die vanuit Noorwegen al 3 dagen non stop aan het rijden was. En oja, hij had ook geen rijbewijs. Maar het was wel een briljante lift want hij reed flink door en haalde iedereen in. Wat best wel gevaarlijk is op een tweebaansweg in de bergen waar ook heel veel trage vrachtwagens rijden. Maar we hebben het overleefd en hij heeft ons netjes gedropt bij de afrit Kazan. Daarna hebben we een lift geregeld bij een Oezbeekse man, richting het centrum van de stad. Eenmaal in het centrum kwamen we erachter dat echt alle hostels en hotels helemaal vol zaten. Het was weekend en er bleek een festival in de stad te zijn en een belangrijke voetbalwedstrijd in het stadion. Een beetje verloren zijn we toen maar in een restaurant gaan zitten (geen slaapplaats voor die avond!) om ook nog een beetje verder op internet te zoeken. En toen hadden we ineens heel erg mazzel; er kwam een vrouw naar ons toe die vroeg of we ook daar waren voor de couchsurfers. Bleek dat ze iedere maand in dat restaurant een bijeenkomst hadden van alle couchsurfers en hun gastheer of vrouw. En wij meteen een slaapplaats geregeld bij Katja en haar dochtertje, voor 2 nachten :)

Twee dagen daarna zijn we vroeg opgestaan om te gaan liften (het was inmiddels -14!!) maar dit wilde niet echt lukken... Auto's stopten niet en we hebben aardig wat kilometers gelopen met de tassen naar de juiste weg.. Aan het eind van de dag hebben we besloten om toch maar de trein te pakken naar Ekaterinenburg. En die avond weer teruggegaan naar het centrum van Kazan om een slaapplaats te zoeken... maar die was er natuurlijk nog steeds niet! Toen hebben we een treinkaartje kunnen kopen naar Ekaterinenburg, en zouden om 04.45 vertrekken. Scheelde weer een slaapplek!

In Ekaterinenburg hebben we niet zoveel spannends beleefd, de stad is niet heel bijzonder. Dus meteen treinkaartjes gehaald naar Irkutsk de volgende dag. Inmiddels lag er ruim 10cm sneeuw in de stad en was het nog steeds een graad of -12.

Daarna de treinreis: 54 uur in de trein, 3e klasse! Echt bizar lang, en dan is het ook nog eens 28 graden in de wagon met allemaal zweterige mensen op elkaar gepropt. Gelukkig mag je roken in de ruimtes tussen de wagons, en we konden zelfs nog een flesje wodka scoren in het restaurant van de trein. Zo vermaak je je ook wel :)

En na al die uren op de harde slaapbankjes stonden we dan in Irkutsk. Het was 4 uur 's nachts plaatselijke tijd dus we hebben een paar uur in een eettentje gezeten tot het ochtend werd. We werden nog uitgenodigd door 3 Russen om bij hen aan tafel te komen zitten en wodka met ze te drinken, en ook hadden ze zelfgevangen vis in potjes meegesmokkeld. Berelekker was het! Ook al vond Erik natuurlijk van niet. Toen het eenmaal een beetje licht begon te worden zijn we op zoek gegaan naar een hostel en kwamen terecht bij Galina, Zij verhuurde kamers in haar eigen woning. Had erg leuk kunnen zijn maar zelf was ze niet echt een leuke gastvrouw. Ontbijt hebben we nooit gekregen, terwijl dat wel op haar site stond, en toen we vroegen of we van haar fornuis gebruik mochten maken deed ze erg moeilijk en zei dat we dat zo snel mogelijk moesten doen. Beetje jammer dus.

Gisteren hebben we onze visa voor Mongolië aangevraagd, en in de tussentijd gaan we natuurlijk nog naar het Baikalmeer! Dat is hier zo'n 100km vandaan.

En dat horen jullie natuurlijk nog allemaal van ons! How's life in Holland..?

Liefs van Nina & Erik