Dag lieve mensen.

Hoe is het daar???????????

We hebben besloten om terug te gaan naar Moskou voor Nina's migratiekaart... Gelukkig lag hij inderdaad nog in het hostel, na een busrit van 3,5 uur. Onderweg zijn we een briljante oma tegengekomen, van oorsprong Duitse dus ze sprak erg goed Engels. Charlotte was haar naam en ze heeft gedurende de 3,5 uur geprobeerd om Erik te bekeren. (Wat haar nog steeds niet gelukt is) Onderweg kwamen we erachter dat Erik zijn handbagage (met laptop en andere belangrijke dingen) bij de bushalte had laten staan, can you believe it?? Dus nog een partij stress erbij. Ik dacht kan er ook nog wel bij, blijft het tenminste nog een beetje spannend nietwaar... het enige waar ik op moet letten laat ik achter. ik bedoel maar dat ik mijn migratie kaart ook allang had moeten vergeten of had moeten verliezen... ps ff kijken of ik hem nog heb... je raad het nooit ik heb hem nog ja ja

En toen kwam reddende engel Charlotte om de bocht; die ging actief met de buschaffeur in discussie, die belde met de volgende bus, en toen bleek dat de rugzak gelukkig in de volgende bus zat! Als je maar vetrouwen hebt in de Heer komt alles op zn pootjes terecht zei ze.

's Avonds laat kwamen we aan bij ons oude hostel maar helaas hadden ze daar geen plaats meer voor ons. Dus toen hebben we weer een aardig stuk door Moskou gelopen naar een ander hostel waar ze nog 1 kamer hadden, veel te duur eigenlijk en handdoeken waren er ook niet meer :( De volgende dag wel leuke mensen leren kennen, onder wie een Amerikaan die later door Erik genadeloos is ingemaakt met tafelvoetbal. Ondertussen hadden we online tickets gekocht voor de trein naar Nizhny Novgorod. Alleen kregen we zegmaar niet de mail terug met de tickets, terwijl we al betaald hadden. Na een hoop rondvragen besloten we om toch maar naar het station te gaan en daar de situatie uit te leggen. Ondertussen de afgelopen nacht maar 3 uurtjes geslapen en de trein zou om half 4 's ochtends gaan. Om half 12 zijn we naar het station gegaan en bij de kassa staan praten voor ons vaderland... Toen belde de vrouw achter de kassa iemand anders en moesten we naar boven lopen waar een ander vrouwtje ons opving en alle moeite van de wereld deed voor onze kaartjes. Bellend naar Moskou, Berlijn, Minsk bood ze ons thee aan en mochten we nog even een halfuurtje slapen op haar bank. Uiteindelijk zijn we naar de trein gerend die bijna vertrok en kregen we de grote teleurstelling; we mochten er niet in.... En hij reed voor onze neus weg:(

Daarna hebben we andere tickets geboekt voor de trein om 12.45. Dus nog een paar uurtjes om door te komen zonder slaap...Ik uiteindelijk nog 2 uurtjes geslapen bij Erik op schoot in de wachtzaal, kan je nagaan hoe moe we waren! Erik had zelfs nog geslapen in een Russische BurgerKing, met zn hoofd op tafel en keiharde muziek op de achtergrond.

Gelukkig mochten we deze trein wel in haha. Nadat we onze bedbankjes hadden opgemaakt, hebben we nog een wodkaatje gedronken met onze medepassagier en hemeen paar woordjes Nederlands geleerd (wat hij verdomd goed deed!), en vervolgens vielen we meteen in slaap.

6 uur verder kwamen we aan in Nizhny Novgorod. De eerste twee hotels zaten vol maar bij de derde hadden we geluk. Het hotel ziet er niet uit maar we hebben wel een grote kamer voor onszelf met eigen douche en toilet. Vet grappig, in de kamer bladdert de verf van de muren en de verwarming doet het niet, maar de douche is echt hightech! Met massagestralen en alles haha. Eerst vonden we de kamer te duurmaar na wat zeuren kregen we een goedkopere waar de verwarming het niet deed. Scheelde weer 1000 roebel :) Waren we heel blij mee want de Russen hebben de neiging om binnen zo hoog te stoken dat het overal zo'n 28 graden is, niet echt lekker in je winterkleding....

Morgen gaan we proberen te liften naar Kazan. Tot nu toe vallen de prijzen voor de slaapplek steeds erg tegen dus hopen dat dit lukt....

Lieve kijkbuiskinderen tot de volgende keer!

Liefs Erik en Nina