Hey iedereen daar zijn we dan weer!

Eindelijk weer even achter internet zonder al te veel gedoe, dat is niet altijd even makkelijk hier... We zitten nu in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Maar, first things first ;)

In Luang Prabang waren we van plan te liften naar Vang Vieng, wat meer naar het zuiden. 's Ochtens zijn we met de tuktuk naar het zuidelijke busstation gegaan omdat dat aan de weg naar Vang Vieng lag. We zijn een stuk verder gelopen en langs de weg gaan staan. Na bijna een uur in de brandende hitte met het duimpje omhoog was er nog niemand gestopt... Wel was iedereen vrolijk aan het zwaaien naar ons haha maar het hele liften schenen ze niet helemaal te snappen ;) Na een uur stopte de bus voor ons en konden we na wat onderhandelen mee voor iets meer dan de helft van de normale prijs. Ook prima, toch?

Na een busrit van een uur of 6 dwars door de bergen op slechte wegen (als Laotianen wagenziek worden blijken ze dat heel luidruchtig te doen) kwamen we 's avonds aan in Vang Vieng. We wisten niet wat we meemaakten want het barstte er van de westerse toeristen! Ook waren er zoveel restaurantjes en, gelukkig, guesthouses. Toen we de tuktuk uitstapten die we samen met andere backpackers hadden gepakt vanaf het busstation, ziin we meteen bij het eerste guesthouse daarnaast gaan vragen of ze plaats hadden en uiteindelijk kostte die kamer ons 4 euro per nacht. En nog een eigen WC en badkamer ook, wat wil je nog meer :)

Vang Vieng is niet groot maar is aardig onderweg om het nieuwe Chersonissos van Azië te worden. Er zijn meer toeristen dan locals en het stikt er van de barretjes. Het ligt aan een zijarm van de Mekong en wat bijna iedereen er wel doet is: tubing! Gewoon in een grote opgeblazen binnenband de rivier afdrijven en vooral alle bars aan de rivier langs. Einddoel komt er eigenlijk op neer dat je zo lam mogelijk wordt en de meeste mensen komen niet verder dan de derde of vierde bar. Ook (of juist daarom natuurlijk) is het best gevaarlijk. Het water van de rivier stond nu niet hoog maar stroomde best snel waardoor je snel de rotsen raakt die je vaak helemaal niet ziet... Wij hebben de 'zuiptour' niet gedaan (geen zin om benen te breken en dan naar huis te moeten!) maar we hebben wel eebn andere tour gedaan.

's Ochtens zijn we met een busje opgehaald en naar een grote grot onder water gebracht. Daar zijn we met een tube het water ingegaan, en zo door de hele grot gedreven. Er was een touw opgehangen waar je je aan kon voorttrekken tot het einde en dan weer dezelfde weg terug. Toch nog 300 meter de grot in! En koud dat het was! Maar wel weer een leuke ervaring. Daarna hebben we de Elephant Cave bezocht, een andere grot die zo genoemd wordt omdat de vorm van de rotsen precies op een olifant lijkt, en daarom van religieus belang is voor de dorpelingen. Hierna zijn we in een kajak gestapt en hebben over de rivier gevaren. Dat was erg mooi... Het landschap in Vang Vieng is prachtig, midden in het karstgebergte met de rivier die daar doorheen slingert. We hebben wat gedronken in één van de 'tubingbars' (echt gekkenhuis daar!) en toen het laatste stuk gevaren tot het centrum, vanwaar we weer terug konden lopen naar ons guesthouse.

Een aantal dagen later hebben we de bus gepakt naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. Eigenlijk stond het niet echt op de planning om daar naartoe te gaan maar alle bussen gaan toch eerst via de hoofdstad. Dan maar twee daagjes blijven en gelijk weer door dachten we. Na die twee dagen hoorden we echter van mensen dat je daar heel makkelijk je visum voor Thailand en Cambodja kan halen. En een visum voor Thailand kon krijgen voor 2 maanden zonder al te veel gedoe, wat we nodig hebben :) Als je de Thaise grens binnenkomt over land krijg je een gratis visum, maar dit geldt maar voor 15 dagen en dat is natuurlijk niet genoeg voor ons! Dus de volgende dag, hup naar de Thaise ambassade om het visum aan te vragen. Het was er bizar druk,we waren er om 9 uur en hadden al 30 wachtenden voor ons! Alle formulieren ingevuld en toen we eindelijk aan de beurt waren werd ons zonder veel omhaal verteld dat we onze paspoorten de volgende middag om 16u konden ophalen. Erg relaxed, want tot nu toe hebben we steeds een week moeten wachten op visa... En toen we onze paspoorten weer hadden zijn we meteen de volgende dag naar de ambassade van Cambodja gelopen om ons laatste visum aan te vragen. Dit ging nog makkelijker, er was helemaal niemand en we konden onze paspoorten diezelfde middag weer ophalen! Het visum voor Cambodja hadden we ook aan de grens kunnen krijgen maar we hoorden van veel mensen dat ze 35 dollar of meer kwijt waren, omdat de grensposten nogal corrupt schijnen te zijn. Bij de ambassade hebben we slechts 20 dollar betaald :) Al met al, toch nog 6 dagen in de hoofdstad gezeten terwijl dat niet de bedoeling was (alles was weer een stukje duurder....). Maar diezelfde avond hebben we de sleeperbus gepakt naar de 4000 Eilanden. Dit is in het zuidelijkste puntje van Laos bij de grens met Cambodja, het stuk waar de Mekong op z'n breedst is. In het droge seizoen (nu dus) staat het water laag en zijn er allemaal eilanden in de rivier. Sommige groot en bewoond, andere erg klein en onbewoond. Na de lange busrit moesten we nog meer dan een uur in een minibus en daarna een stukje met de ferry naar Don Det, één van de grotere eilanden.

Na aankomst natuurlijk meteen op jacht naar het goedkoopste guesthouse en na een halfuurtje hadden we er één te pakken voor omgerekend 3 euro. Eigenlijk zijn het allemaal bungalows op het eiland. We hadden ook ons eigen rieten huisje op palen met buiten een WC en een douche met natuurlijk koud water. Prima, in die hitte! Don Det was erg leuk, erg laid back. Het eiland barstte van de jonge kinderen, kuikens, puppy's en kittens en kalfjes. Iedereen was er (net als in de rest van het land trouwens) erg lief, vriendelijk en goedlachs. Enige minpuntje is misschien; er is in de wijde omtrek geen pinautomaat te vinden. Gelukkig hadden wij redelijk wat meegenomen wat anders kom je in principe nog niet eens meer van het eiland af! Wel erg leuk was dat we meteen de eerste dag onze Chinese vriend Lee weer tegenkwamen, van wie we in Luang Prabang afscheid hadden genomen. Helaas ging hij wel de volgende dag weer weg maar toch was het leuk weer even bij te kletsen.

We hebben er fietsen gehuurd en zijn naar het eiland ernaast gefietst (eilanden bleken iets groter dan we hadden verwacht) om naar de grootste waterval van Zuidoost Azië te kijken. Ja, dat was zéker een grote waterval! :) Ook hebben we nog even gezwommen in de rivier. En de dag erna... de bus gepakt naar Phnom Penh!

Cambodja is ook een prachtig land. We zien wel dat het er een stuk armer is dan Laos... Maar de mensen hier zijn net zo vrolijk en vriendelijk. De eerste nacht hebben we hier voor 12 dollar geslapen , en toen we de volgende ochtend uit wilden checken om op zoek te gaan naar iets goedkopers, kwamen we erachter dat we konden afdingen haha dus nu slapen we voor 7 dollar met zn tweeën! Nice... De stad is echt een gekkenhuis, verschrikkelijk druk met scooters, fietsen, tuktuks en auto's als één grote mierenhoop door elkaar zonder regels. Ook is het erg vies, er ligt overal vuilnis en dat kan behoorlijk stinken. Gisteren hebben we op straat fried rice gegeten met rund, op de hoek van het 'restaurantje' stond een oude vuilcontainer waarin de arme koe aan het spit hing.... Eigenlijk was het nog goed te eten ook! Overal waar je hier trouwens zit te eten of rondloopt word je belaagt door bedelaars en mensen die prullen verkopen, wat wel even wennen is. Bedelaars zijn we overal tegengekomen maar niet zoveel bij elkaar... Vooral de kleine kindjes, is soms even slikken. Je betaalt hier trouwens in Amerikaanse Dollars, maar, lekker verwarrend, voor alle bedragen onder 1 dollar gebruiken ze Riel, hun eigen munteenheid. Bovendien krijg je hier geen dollars terug als wisselgeld, want die houden ze het liefst zelf. Aardig wat gereken bij elkaar....

Vandaag hebben we een stukje geschiedenis gedaan, niet echt leuk maar we vonden het wel belangrijk eigenlijk omdat er nog niet zo heel erg lang geleden verschrikkelijke dingen zijn gebeurd in Cambodja. We zijn met de tuktuk naar de Killing Fields gereden. Dit was vroeger een boomgaard die door de Khmer Rouge werd gebruikt om executies uit te voeren. Om een lang verhaal kort te maken heb ik hier een stukje van Wikipedia geplukt over de Killing Fields:

'Choeung Ek, ook wel de killing fields of velden des doods geheten, is een agrarisch gebied ongeveer 17 km ten zuiden van Phnom-Penh in een boomgaard. Gevangenen van Tuol Sleng werden hiernaartoe gebracht en omgebracht. Om kogels te sparen sloegen de Rode Khmer kinderen dood door ze tegen bomen aan te slingeren of bij ouderen door hun hoofden met de achterkant van geweren in te slaan. Ook doodbloeden werd veel toegepast. Minimaal 17.000 mensen zijn hier omgebracht tussen 1975 en 1979. Choeung Ek was slechts één van de vele killing fields (velden des doods) in Cambodja. In een monument, een witte toren met glazen ramen liggen veel schedels, gesorteerd naar kinderen/volwassenen en man/vrouw. Sommige graven zijn slechts half afgegraven en men kan de restanten van mensen en kleding erin zien liggen. Het wordt afgeraden om dit museum met jonge kinderen te bezoeken en ook door volwassen die snel geëmotioneerd zijn. Een bezoek aan deze velden en aan het Tuol Sleng Museum maakt vaak een zeer indringende indruk op mensen. Ieder jaar vindt er op 9 mei een herdenking plaats voor de slachtoffers.'

Inderdaad een bizarre ervaring om daar te zijn. Ten eerste de schedels en botten in het monument en de uitgegraven massagraven.... We waren er allebei stil van. Dat was een minder leuke ervaring maar wel heel heftig. En ik denk ook wel dat het goed is om iets over het land te weten en niet alleen als een kip zonder kop het land door te rennen en alleen de leuke en mooie dingen te bekijken.

Nou dames en heren, dat was het weer voor nu... Morgenochtend zitten we in de bus naar Kepp in het zuiden van Cambodja en zien we voor het eerstop onze reis de zee :)

Liefs van ons