Hallo iedereen daar zijn we weer! Veel gebeurd in de tussentijd en we zitten inmiddels alweer in Irkutsk bij de grens met Mongolië.

In Nizhny Novgorod hebben we besloten om het liften toch maar eens te gaan proberen.... We hebben de bus gepakt naar een klein plaatsje net buiten de stad en toen zijn we in de kou langs de weg gaan staan. Heel raar gevoel om daar zo tussen het verkeer te staan met je duim omhoog ;) Maar... nog geen 10 minuten verder stopte er een auto en we konden gelijk meerijden! Viel echt heel erg mee, we zaten er allebei van te kijken. De chaffeur was een vriendelijke Rus die natuurlijk geen woord Engels sprak, dus dit was weer een goeie oefening :) Beetje jammer was alleen dat we ons de avond ervoor klem hadden gezopen aan de wodka en dus met een behoorlijke kater in de gammele auto zaten. Echt Russian style :P Wel was het gebied waar we doorheen reden erg mooi. De beste man bood ons nog mierzoete koekjes en drinken aan en hij bracht ons wel 200km verder! Toen stonden we aan het eind van de middag in een klein dorpje (nog steeds geen idee hoe het heette) aan de rand van de weg en hebben we in een motel geslapen. We kregen een warm onthaal van een dronken Rus die buiten stond en ons chocola gaf en erop stond dat we whisky met hem dronken. Nadat Erik twee slokjes had gemanaged, stapte hij ladderzat in zn auto en reed weg haha.

De volgende dag weer vroeg opgestaan om te liften. Na 3 auto's die allemaal niet de goede kant opgingen was het raak. Dikke BMW nog wel! Erg netjes al zeggen we het zelf :) De bestuurder was een man uit Kazachstan die vanuit Noorwegen al 3 dagen non stop aan het rijden was. En oja, hij had ook geen rijbewijs. Maar het was wel een briljante lift want hij reed flink door en haalde iedereen in. Wat best wel gevaarlijk is op een tweebaansweg in de bergen waar ook heel veel trage vrachtwagens rijden. Maar we hebben het overleefd en hij heeft ons netjes gedropt bij de afrit Kazan. Daarna hebben we een lift geregeld bij een Oezbeekse man, richting het centrum van de stad. Eenmaal in het centrum kwamen we erachter dat echt alle hostels en hotels helemaal vol zaten. Het was weekend en er bleek een festival in de stad te zijn en een belangrijke voetbalwedstrijd in het stadion. Een beetje verloren zijn we toen maar in een restaurant gaan zitten (geen slaapplaats voor die avond!) om ook nog een beetje verder op internet te zoeken. En toen hadden we ineens heel erg mazzel; er kwam een vrouw naar ons toe die vroeg of we ook daar waren voor de couchsurfers. Bleek dat ze iedere maand in dat restaurant een bijeenkomst hadden van alle couchsurfers en hun gastheer of vrouw. En wij meteen een slaapplaats geregeld bij Katja en haar dochtertje, voor 2 nachten :)

Twee dagen daarna zijn we vroeg opgestaan om te gaan liften (het was inmiddels -14!!) maar dit wilde niet echt lukken... Auto's stopten niet en we hebben aardig wat kilometers gelopen met de tassen naar de juiste weg.. Aan het eind van de dag hebben we besloten om toch maar de trein te pakken naar Ekaterinenburg. En die avond weer teruggegaan naar het centrum van Kazan om een slaapplaats te zoeken... maar die was er natuurlijk nog steeds niet! Toen hebben we een treinkaartje kunnen kopen naar Ekaterinenburg, en zouden om 04.45 vertrekken. Scheelde weer een slaapplek!

In Ekaterinenburg hebben we niet zoveel spannends beleefd, de stad is niet heel bijzonder. Dus meteen treinkaartjes gehaald naar Irkutsk de volgende dag. Inmiddels lag er ruim 10cm sneeuw in de stad en was het nog steeds een graad of -12.

Daarna de treinreis: 54 uur in de trein, 3e klasse! Echt bizar lang, en dan is het ook nog eens 28 graden in de wagon met allemaal zweterige mensen op elkaar gepropt. Gelukkig mag je roken in de ruimtes tussen de wagons, en we konden zelfs nog een flesje wodka scoren in het restaurant van de trein. Zo vermaak je je ook wel :)

En na al die uren op de harde slaapbankjes stonden we dan in Irkutsk. Het was 4 uur 's nachts plaatselijke tijd dus we hebben een paar uur in een eettentje gezeten tot het ochtend werd. We werden nog uitgenodigd door 3 Russen om bij hen aan tafel te komen zitten en wodka met ze te drinken, en ook hadden ze zelfgevangen vis in potjes meegesmokkeld. Berelekker was het! Ook al vond Erik natuurlijk van niet. Toen het eenmaal een beetje licht begon te worden zijn we op zoek gegaan naar een hostel en kwamen terecht bij Galina, Zij verhuurde kamers in haar eigen woning. Had erg leuk kunnen zijn maar zelf was ze niet echt een leuke gastvrouw. Ontbijt hebben we nooit gekregen, terwijl dat wel op haar site stond, en toen we vroegen of we van haar fornuis gebruik mochten maken deed ze erg moeilijk en zei dat we dat zo snel mogelijk moesten doen. Beetje jammer dus.

Gisteren hebben we onze visa voor Mongolië aangevraagd, en in de tussentijd gaan we natuurlijk nog naar het Baikalmeer! Dat is hier zo'n 100km vandaan.

En dat horen jullie natuurlijk nog allemaal van ons! How's life in Holland..?

Liefs van Nina & Erik